All the light we cannot see – Anthony Doerr

Kinderen en oorlog, ze zouden elkaar nooit moeten ontmoeten en toch gebeurt het nog dagelijks in de wereld om ons heen …

Dit verhaal trok mijn aandacht ten eerste omdat het tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog is geschreven, een periode in de geschiedenis die op dit moment mijn aandacht heeft, omdat ik er zelf een verhaal over aan het schrijven ben en ten tweede omdat de hoofdrolspelers twee onschuldige levende wezens zijn die tegen wil en dank een wereld van geweld en haat worden ingetrokken. Read more All the light we cannot see – Anthony Doerr

Gezien willen worden (oftewel er toe doen)

Vorige week vrijdag hebben mijn man en ik bevrijdingsdag in Leiden gevierd. Beide hadden we onze agenda’s vrijgehouden voor een gezellige dag samen genieten.  Eerst even lekker rustig aan gedaan ‘s morgens  en daarna in de auto gestapt om naar onze bestemming te rijden. We waren natuurlijk niet de enigen die door Leiden slenterden. Het was een gezellig drukte, met hier en daar afgezette straten waar een gezellig muziekje werd gespeeld en je een hapje en een drankje kon halen of door tweedehands boeken kon snuffelen.

Read more Gezien willen worden (oftewel er toe doen)

Dodenherdenking

Anna schrikt wakker van het geloei van sirenes. Ze glipt in de kleren die klaarliggen en wikkelt haar zoontje in een deken. Ze vliegt met hem in haar armen het trappenhuis af, waar medebewoners ook huilend en roepend naar de kelder rennen. Nog voordat ze beneden is, ruikt ze het vuur en wanneer ze nog even door het trappenhuis naar boven kijkt, ziet ze door de raamopening het vuur al hoog boven hen oplaaien. Dicht aaneen gesmeed in de kelder richt een bejaard echtpaar zich prevelend tot de Moeder Gods. Een aan de drank verslaafde kinderloze vrouw krijst onophoudelijk: ‘Verdomde klotezooi!’.

Read more Dodenherdenking

Ja, ik wil!

Met kloppend hart pakt ze de enveloppe op die zojuist door de brievenbus op de mat is gevallen. Van een afstand heeft ze het handschrift al herkend. Een glimlach glijdt over haar gezicht. Zou het dan nu eindelijk zover zijn? Was het mogelijk dat haar droom nu uitkwam? Heel even houdt ze de brief tegen haar hart, maar haalt hem daar snel weer weg. Stel nou dat er iets heel anders in staat als waarop ze hoopt? Haar hart zou gebroken zijn. Het zou namelijk niet de eerste keer zijn dat haar signalen niet door hem opgevangen werden. Al een half jaar probeert ze zijn aandacht te vangen, gewoon door met hem te praten en laatst ook door haar naam op het gips van zijn gebroken arm te schrijven. Voor de zekerheid had ze er nog drie kruisjes bij gezet. Dat zou hij nu toch wel snappen? En inderdaad het kwartje leek te vallen. Kort daarop nodigde hij haar uit om samen met vrienden te gaan zeilen en even later ook voor zijn verjaardag. Daar deed hij toch wel heel erg zijn best om naast haar te kunnen zitten. Eigenlijk was er geen ruimte tussen haar en de ander, maar hij had zich ertussen gewrongen. Als sardientjes in een blik hadden ze op de bank gezeten, maar wat was het heerlijk om zo dicht bij hem te zijn. En nu deze brief … Langzaam verwijdert ze de enveloppe en vouwt het papier open. Als ze klaar is met lezen, houdt ze de brief deze keer langer tegen haar hart en roept ‘Ja, ik wil!’.
Read more Ja, ik wil!

De Urban Monnik – Pedram Shojai

De Urban Monnik stond al een tijdje op mijn verlanglijstje, maar was door andere boeken die ik ook graag wilde lezen wat op de achtergrond geraakt. Toen een vriendin me echter onlangs vertelde dat ze het boek gelezen had en het een aanrader vond, heb ik haar meteen gevraagd of ik het mocht lenen. De reden waarom ik het boek in eerste instantie wilde lezen wist ik niet meer, maar als iets twee of meer keer aan me voorbij komt, dan weet ik dat ik daar iets mee moet doen.

Read more De Urban Monnik – Pedram Shojai

Zonde betekent een gemiste kans

Vandaag is het Witte Donderdag. De dag voor Goede Vrijdag, waarop christenen bewust stilstaan bij het offer dat Jezus 2000 jaar geleden aan het kruis heeft gebracht. Als kind werd me al verteld dat dat offer gebracht was zodat mijn zonden konden worden vergeven en ik heb daarom dan ook altijd een warm gevoel gehad als ik aan Jezus dacht. Mijn hele leven al staat hij symbool voor liefde, geduld en zachtheid. Eigenschappen die een ieder van ons in zich heeft, maar die zich in sommige omstandigheden zo heel moeilijk laten tonen.

Read more Zonde betekent een gemiste kans

De overvloed van inspiratie

Eén van de mooiste dingen van het wekelijks schrijven is telkens weer tot de ontdekking komen dat ik inspiratie krijg. Soms weet ik al een paar dagen van tevoren waarover ik ga schrijven, maar het gebeurt steeds vaker dat ik pas op het moment dat mijn vingers het toetsenbord raken, weet waarover ik het ga hebben. Ideeën dwarrelen dan wel al door mijn hoofd, maar gaan nog alle kanten op. En voor iemand zoals ik, die gewend is om te plannen, is het een hele mooie uitdaging om de regie los te laten en zich open te stellen voor dat wat te binnen valt.

Read more De overvloed van inspiratie

Dying to be me – Anita Moorjani

Alhoewel ik dit boek in het Nederlands heb gelezen, kies ik hierboven toch liever voor de originele titel van het boek in plaats van ‘Ik moest doodgaan om mezelf te genezen’. De vertaling van de titel wekt naar mijn gevoel de verwachting dat het vooral om een bijna-dood ervaring gaat, terwijl het boek zoveel meer is dan dat.

Read more Dying to be me – Anita Moorjani

Zit eens stil!

Wanneer was de laatste keer dat je je overgaf aan de stilte? (en deze vraag stel ik vooral ook aan mezelf!). Doe je dat überhaupt weleens? Gewoon gaan zitten of liggen en dan niets doen? Niet lezen, niet schrijven, geen tv kijken. Simpelweg de rust en stilte ervaren? Wanneer was de laatste keer dat je mediteerde, in gebed ging,  in een duinpan in de zon ging liggen en je ogen sloot, luisterend naar de ritme van de zee….

Read more Zit eens stil!