Mijn oog viel deze week op een TED talk uit 2018 van de Amerikaanse humorist, schrijver en publieke spreker Emily Levine, getiteld ‘How I made friends with reality’. Een kleine jaar voor haar dood (afgelopen februari) vertelt ze het publiek dat ze stadium vier longkanker heeft en dat ze daar helemaal oké mee is. Het feit dat ze geen kleine kinderen heeft of geldzorgen en dat haar ziekte ook niet agressief is helpt daarbij, geeft ze toe. Waar ze wel moeite mee heeft zijn mensen die de dood willen overwinnen en het een nederlaag toe willen brengen. Ze vraagt zich...

Zo’n vier-en-een-half jaar geleden zat ik in het vliegtuig op weg naar huis na een heerlijke ontspannen vakantie en weet nog heel goed dat ik dacht ‘en vanaf nu ga ik het rustiger aandoen.’ Voordat ik vertrok had ik de bouw van een website afgerond die mijn vermogens ver te boven ging. Afgerond was het eigenlijk niet, want bij het opleveren ervan bleek de website niet op alle mobiele telefoons goed te werken. Ik was ten einde raad, had al veel te veel uren gemaakt voor veel te weinig geld en liep met mijn tong op de schoenen. De energie om de oplossing te vinden ontbrak me,...

We leven hier in het westen in de meest veilige periode van de wereldgeschiedenis en toch sterven we bij bosjes aan de gevolgen van angst en stress. Het is de boodschap van het tweede deel van de documentaire ‘Transcendence’ van het bewustzijns platform Food Matters, waarover ik vorige week ook een artikel schreef. Hun conclusie lijkt niet zo positief, maar is het toch wel. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat 90% van de ziekten waaraan we tegenwoordig lijden niet bepaald wordt door onze genen, maar door onze perceptie van de wereld om ons heen (lees bijvoorbeeld het boek 'De biologie...

"De mens verbaast mij het meest van alles. Hij geeft zijn gezondheid op om geld te verdienen, en vervolgens geeft hij zijn geld op om zijn gezondheid te herstellen. Daarna is hij zo bang voor de toekomst dat hij niet van het heden kan genieten, waardoor hij nog in het heden nog in de toekomst leeft. Hij leeft alsof hij nooit zal sterven en sterft zonder echt geleefd te hebben." Met deze uitspraak van de Dalai Lama begint onderstaande video die ik graag zoveel mogelijk deel. Het is het eerste van een serie van in totaal vijf documentaires van Food Matters...

De herfstperiode waar we nu zo langzamerhand vanuit de nazomer in zijn geschoven, geeft ons een mooie handreiking voor het leven. De bomen en planten met hun zaden en vruchten laten ons weten dat wij ook onze zegeningen mogen tellen. Het is nu de periode bij uitstek om terug te kijken naar het jaar dat achter je ligt en bewust na te gaan wat het is dat je graag nog verder mee wil nemen in je leven en wat niet. Wat heeft jou vruchten gebracht en wat alleen maar strijd? Wanneer voelde het leven licht voor jou en wanneer zwaar?...

Al ergens in het voorjaar markeer ik in mijn agenda de tweede en derde week van augustus met grote, rode kruizen; dan ga ik onze keuken aanpakken. Behang eraf, nieuw kleurtje op al het houtwerk en daarna weer nieuwe, frisse bekleding op de wanden. In de laatste week van juli kies ik het nieuwe behang uit en weet me daarmee verzekerd van een tijdige levering. Een paar dagen voordat ik begin, loop ik de interieurwinkel in om verf te halen en vraag terloops of ze al een idee hebben wanneer het behang binnenkomt. De verkoper kijkt me geschrokken aan en...

Ik weet het nog als de dag van gisteren dat ik tijdens één van mijn eerste yogalessen hoorde dat het belangrijk was om in het ‘NU’ te leven. Het maakte iets in mij wakker, omdat op zo’n manier in het leven staan me volkomen nieuw was. Tot die tijd was ik vooral gericht op de toekomst, altijd bezig plannen uit te stippelen voor wat ik later graag wilde bereiken. Vaak mijn grenzen te ver verleggend in de hoop iets te bereiken wat ik dacht dat verderop in tijd goed voor me zou zijn. Van tijd tot tijd een stressvol en...

Als je mij een paar jaar geleden had gevraagd wat ik als kind ‘later wilde worden’, dan had ik je daar geen antwoord op kunnen geven. Pas toen ik als volwassene op het vlak van mijn beroep het gevoel had dat ik nog niet op het juiste pad was, ben ik daar gericht naar gaan zoeken. Ik vond het geschreven in mijn eigen handschrift in een ‘Treasury Book’ dat ik van mijn ouders had gekregen: ik wilde later 'nurse' zijn. Alhoewel ik op achtjarige leeftijd (gelukkig) nog niet veel verpleegsters in actie had gezien, moet ik er toch een bepaald...

Mijn medemens is mijn spiegel Gesneden uit hetzelfde hout zijn wij gemaakt om elkaar te tonen wat al goed gaat en wat nog ‘fout’ Gedicht ‘Medemens’ ==== Ik huil zachtjes. Niet omdat ik verdrietig ben, maar meer vanuit een gevoel van acceptatie en zachtheid voor mezelf. Je hebt net iets tegen me gezegd wat een gevoelige snaar raakt en in plaats van in de verdediging te gaan of juist in mijn schulp te kruipen, zoals ik weleens kan doen, geef ik toe dat het me raakt. Je schrikt van mijn tranen, omdat het nooit jouw intentie is om mij te kwetsen, en ik...

Vroeger op school had je weleens van die mooie rijtjes waarbij je aan moest geven welk woordje of welk plaatje niet in de rij paste. Uit de opsomming van doperwt, kikker, boomblad, modder en grasspriet koos je modder, omdat het niet groen was en bij zand, hoge hakken, zwembroek, zonnebrandcrème en strandlaken koos je de hoge hakken, omdat het niets met het strand te maken zou hebben. En zo werd ons als kind al vroeg aangeleerd waar iets bij hoorde en waar niet, of wat een ‘normale’ situatie was en wat niet. Had je voor het maken van het rijtje...