Niets rondom de verwekking en geboorte van Jezus is zoals ik het gewend ben. Ook de manier waarop Jezus als jonge jongen al zo doordrongen was van zijn persoonlijke verbinding met God, vind ik bijzonder. Zijn woorden en daden verwonderen mij, omdat ze een ruimte in mij ontsluiten waardoor ik vermogens ontdek om de wereld op een nieuwe manier te bekijken. Ze helpen me alles waartoe ik me verhoudt, waar ik een relatie mee heb, vanuit een ander perspectief te bezien. Oude ideeën en ingesleten gedachtepatronen houd ik tegen het licht, waardoor mijn bewustzijn groeit en ik stappen kan nemen...

Liefde is voor mij de hoogste vorm van Bewustzijn. Het is de bron van waaruit we voortkomen, de drijvende kracht van ons menselijk bestaan en de bestemming waarnaar we onderweg zijn. Vanaf het moment dat er levende organismen op de wereld ontstonden, zoekt deze Liefde, dit Bewustzijn, naar haar meest ultieme uitdrukking in deze stoffelijke wereld. De evolutie, het nog altijd voortdurende proces van de schepping, is de zichtbare kracht van deze Liefde. Haar ontwikkeling is, nu we terug kunnen kijken op de geschiedenis, een regelrecht wonder. Wij mensen zijn ooit ééncellige levensvormen geweest die zich puur en alleen richtten...

Ik zit aan je voeten kijk vragend naar je op hoor je stem zo helder zie je houding zo zacht Je woorden vloeien rijk’lijk dalen zachtjes op mij neer storten zich uit in mijn hart en overspoelen mijn ziel Hier op deze berg red je mij acht keer met een nog ongekende liefde en een wijsheid nog ongehoord Ik sta langs de weg kijk je diep in de ogen zie meteen wat jij ook weet niemand heeft je echt begrepen De mensen naast me roepen noch om zachtheid, noch om moed, noch om gerechtigheid door liefde, of om genade en verbinding Het Hosanna dat hier klinkt is geen vraag om eeuwig leven geen verlangen naar hemels licht slechts geluid met aardse tonen Ik kniel...

Mijn oog viel deze week op een TED talk uit 2018 van de Amerikaanse humorist, schrijver en publieke spreker Emily Levine, getiteld ‘How I made friends with reality’. Een kleine jaar voor haar dood (afgelopen februari) vertelt ze het publiek dat ze stadium vier longkanker heeft en dat ze daar helemaal oké mee is. Het feit dat ze geen kleine kinderen heeft of geldzorgen en dat haar ziekte ook niet agressief is helpt daarbij, geeft ze toe. Waar ze wel moeite mee heeft zijn mensen die de dood willen overwinnen en het een nederlaag toe willen brengen. Ze vraagt zich...

‘Liefde maakt mens van ons. We zijn verantwoordelijk voor wat we uitstralen. Er gaat altijd iets van ons uit : welwillendheid, mededogen, afkeer, haat. Liefde begint niet bij een woord of omhelzing, ze begint in onze gedachten en gevoelens. Wie liefheeft is als God, zegt Johannes. Want ‘God is liefde, en wie in de liefde blijft, blijft in God en God in Hem’ (1 Johannes 4, 16). ‘Wie liefheeft komt uit God voort en herkent God.’ - Eeuwigheid in het Nu, Willigis Jäger Liefde, we kunnen er niet zonder. We verwelken als we het niet voelen en raken de weg kwijt...

Al een tijdje lees ik geen krant meer. Dat komt omdat ik de mediabronnen niet meer vertrouw. Het nieuws wordt ons volgens mij gekleurd gebracht en ik wil juist zoveel mogelijk vanuit mijn hart leven en zo min mogelijk meedrijven in de richting waarop de pers (en alles wat daarmee samenhangt) mij wil hebben. Maar ik leef niet alleen (gelukkig!), waardoor er via mijn gezin toch nog het één en ander aan berichtgeving naar mij doorsijpelt. En natuurlijk komt er ook zo nu en dan iets via Facebook mijn kant op, zoals twee dagen geleden de discussie over de ‘Nashville...

Ik had me voorgenomen om vanmorgen een heel stukje over Jezus te schrijven. Over hoe zijn geboorte een tijd inluidde van een ruimer bewustzijn, een nieuw bewustzijn zelfs. De eeuwenlange overtuiging dat God op grote afstand bepaalde wat er met ons gebeurde, stierf 2018 jaar geleden een langzame dood bij de geboorte van Jezus en maakte geleidelijk aan ruimte voor een nieuw besef, namelijk dat God niet buiten ons te vinden is, maar heel diep van binnen. Een besef dat zich nog steeds uitbreidt, ook al wil de wereld ons anders doen geloven. Het kerstverhaal is voor mij dan ook...

Zonde wordt vaak in verband gebracht met ‘slecht zijn’, maar voor mij heeft het niets te maken met goed of fout. Veel eerder betekent het voor mij dat ik in het geval van ‘zondig zijn’ vergeten ben voor liefde te kiezen of vanuit gedachten van liefde te handelen. Ik heb me laten verleiden om te denken dat ik los ben van alles en iedereen en heb daardoor een keuze of beslissing gemaakt die uit angst is voortgekomen. Had ik de éénheid gevoeld die er tussen alles en iedereen is, dan had ik uit liefde een beslissing gemaakt en daardoor een...

De mens is voor mij een wonder en een mysterie tegelijk. Hoe meer ik te weten kom over de biochemische processen in ons lichaam die ervoor zorgen dat ons voedsel in energie wordt omgezet, onze zintuiglijke waarnemingen naar emoties worden vertaald en onze perceptie van wat er om ons heen gebeurt genen aan of uit kunnen zetten, des te groter mijn verwondering. Des te meer ben ik me ook bewust van die goddelijke levenskracht, die niet alleen ons als mensen ondersteunt, maar ook de natuur en de kosmos. Het is een alles doordringende en verbindende kracht die mens, natuur en...

Zoveel mensen, zoveel gedachten over wat de ziel is en als we Wikipedia moeten geloven dan is ziel hetzelfde als ‘het binnenste’. Tot een paar jaar geleden nam ik dat ook voor ‘waar’ aan, totdat ik in de Happinez een artikel van Tijn Touber las, waarin hij naar voren bracht dat de ziel wellicht niet in het lichaam gezocht moet worden, maar het lichaam juist in de ziel. En eerlijk gezegd, vond ik dat toen, en nu nog steeds, helemaal niet zo’n gek idee. We beschouwen als mens het tastbare, het materiële, het lichamelijke vaak als belangrijker dan het onzichtbare,...

Eén van de meest bekende, en misschien wel meest besproken, uitspraken van Jezus is die waarbij hij ons raadt om ons niet tegen iemand te verzetten die ons kwaad doet: ‘wie je op de rechter wang slaat, keer hem ook de andere wang toe.’ Hij vertelt ons met deze woorden om juist het tegenovergestelde te doen van wat we zo veel om ons heen zien en wat zo prominent in de media getoond en besproken wordt. In die ene zin vraagt hij ons om geweld niet met geweld te bestrijden, maar met liefde, om wraak niet met wraak te vergelden,...

Interessant vind ik het, dat het christendom (en misschien ook wel velen buiten het christendom om die dit verhaal kennen) Judas veroordeelt vanwege zijn verraad, maar het Petrus ruimhartig vergeeft. Waarom zou dat zijn, vraag ik me af? Is het omdat Judas’ verraad directe aanleiding was voor Jezus’ dood, en dat van Petrus niet? Judas markeerde Jezus met een kus, zodat de soldaten wisten welke man ze gevangen moesten nemen, wat uiteindelijk tot zijn kruisdood leidde. Petrus kwam zijn belofte niet na dat hij bereid was om met Jezus te sterven en ontkende na Jezus’ arrestatie tot drie keer doe...

Er zullen niet veel mensen zijn die het lied ‘Ken je mij’ van Trijntje Oosterhuis niet kennen. Er zullen ook niet zo heel veel mensen zijn die weten dat het lied over God gaat, die alles van ons weet en ziet, en niet over geliefden. Tot voor kort wist ik dat ook niet, totdat me dat door Dominee Baardmans duidelijk werd gemaakt in zijn laatste artikel voor Hartgeschreven. En het raakte me. Want ik had me nooit zo verdiept in de tekst van het lied en kende eigenlijk alleen het refrein. Ken je mij? Wie ken je dan? Weet jij mij beter...

Met mijn benen in kleermakerszit, neem ik plaats op de comfortabele stoel. Ik sluit langzaam mijn ogen en laat mijn handen met de handpalmen naar boven gericht op mijn knieën rusten. Zojuist is mijn lieve moslim vriendin van deze plek opgestaan en ik voel haar liefdevolle energie nog om mij heen. Het is een krachtige energie die getuigt van loslaten en vertrouwen hebben. En dat is wat ik ook doe. Ik laat los als een andere lieve vriendin van Joodse afkomst zachtjes tegen mij zegt dat ik diep mag in- en uitademen.
Ik vertel denk ik niets nieuws als ik zeg dat het voor veel vrouwen in onze westerse samenleving een doorn in het oog is dat de bijbel voornamelijk over mannen gaat en dat er verhoudingsgewijs maar weinig vrouwen in voorkomen. Vaak wordt er bij wijze van ‘pleister op de wond’ aangehaald dat de paar Godsvrouwen die in de bijbel voorkomen wel allemaal stuk voor stuk hele belangrijke veranderingen mogelijk hebben gemaakt.
De wereld zucht onder strijd en leed en vraagt zich daarbij wanhopig af waarom God dit alles toelaat. Als hij zo ontzettend veel van de mensen houdt, waarom laat Hij die oorlogen en dat geweld en leed toe? Waarvoor zijn er ziekten? Waarom ondergaan sommigen zo’n pijnlijke en mensonterende levensweg? Wat voor vader doet zijn kinderen dit alles aan?
Ik geloof in het onzichtbare. In liefde, lucht en levensenergie, in hoop en kracht, in gedachten, inzichten en ideeën, in moed en doorzettingsvermogen , in vriendschap, vrede en verbinding. In het ontastbare en onzichtbare komen juist de grootste krachten in ons tot uiting. De liefde is niet vast te pakken, heeft geen vorm of kleur en toch kan niemand van ons zonder. We verdorren en verwelken als we geen liefde ervaren, want het onzichtbare houdt ons in leven en geeft ons vitaliteit en energie. Zonder lucht en levensenergie stopt ons functioneren, zonder hoop en kracht worden we slap, zonder gedachten, inzichten en ideeën verschrompelt onze voorstellingsvermogen en daarmee onze creativiteit, zonder moed en doorzettingsvermogen bereiken we niet ons levensdoel en zonder vriendschap, vrede en verbinding verstarren we in eenzaamheid. Het onzichtbare geeft alles wat vorm heeft structuur, richting en uitdrukkingskracht.
“Het Ene heeft geen gedaante, het is niet in een beeld of structuur te vatten. Het loslaten van alle structuren en alle voorstellingen is een wezenlijk onderdeel van ons rijpingsproces. God is slechts ‘zonder manier’ te begrijpen, zoals Eckhart zegt.” - Willigis Jäger, gedachte voor 15 juni
Bovenstaande uitspraak is van Willigis Jäger die in zijn boek ‘Eeuwigheid in het nu’ voor iedere dag van het jaar een inspirerende gedachte geeft. Hijzelf laat zich inspireren door christelijke mystiek, zen (vorm van Boeddhisme) en moderne wetenschap, maar ik herken ook veel van het Daoïsme in zijn teksten. Dat Willis zich door meerdere levensfilosofieën laat inspireren is iets wat mij enorm aanspreekt, omdat ik daarin ook een stukje van mezelf herken. Sinds ik mij ook open heb gezet en interesseer voor andere inzichten en wijsheden naast het christelijke, is datgene wat ik al vermoedde steeds meer aan het licht gekomen: we zeggen en bedoelen allemaal hetzelfde, maar geven er ieder een andere vorm of structuur aan.
Vandaag is het Hemelvaartsdag. De dag waarop christenen zoals ik stilstaan bij het moment waarop Jezus, nadat hij aan het kruis gestorven was en weer was opgestaan, naar de hemel ging.
Vandaag is het Witte Donderdag. De dag voor Goede Vrijdag, waarop christenen bewust stilstaan bij het offer dat Jezus 2000 jaar geleden aan het kruis heeft gebracht. Als kind werd me al verteld dat dat offer gebracht was zodat mijn zonden konden worden vergeven en ik heb daarom dan ook altijd een warm gevoel gehad als ik aan Jezus dacht. Mijn hele leven al staat hij symbool voor liefde, geduld en zachtheid. Eigenschappen die een ieder van ons in zich heeft, maar die zich in sommige omstandigheden zo heel moeilijk laten tonen.
Onlangs gebruikte ik het verhaal van Job uit de bijbel om duidelijk te maken dat we in het leven tegenstellingen nodig hebben om ons bewust te mogen zijn van datgene wat we hebben. Vanuit dat bewustzijn kunnen we pas dankbaarheid voelen voor de dingen in het leven die op ons pad komen. Wie bijvoorbeeld alleen maar voorspoed in zijn leven kent, zal dat als vanzelfsprekend aannemen. Voor iemand die beide zijden van de medaille kent, zowel voorspoed als tegenspoed, geldt echter dat hij in tijden waarin het hem goed gaat zich bewust zal zijn van hoe het ook anders kan zijn en dankbaarheid voelen voor zijn huidige situatie.
Tot voor kort was ik me bewust van slechts één interpretatie van de parabel van ‘De verloren zoon’, waarbij een vader geen onderscheid maakt tussen een zoon die hem jarenlang ondersteunt en helpt en een zoon die niet naar hem omkijkt en een groot deel van zijn vaders geld erdoor jaagt. Hij heeft ze allebei even lief. In tegenstelling tot waar wij als mens de thuisgebleven zoon de stempel ‘goed’ zouden geven en de andere die van ‘slecht’, omarmt de vader allebei met evenveel liefde.
Laatst las ik dat ons leven hier op aarde in principe maar uit 3 momenten bestaat: het moment waarop we geboren worden, het moment waarop we sterven en daar tussenin het huidige moment, het NU. Over het moment van geboren worden en sterven hoeven we niet zo na te denken. Dat klinkt voor ons vast logisch in de oren. We zijn er immers aan gewend dat iets een begin en een einde heeft. Een kenmerk van het aan tijd gebonden zijn. Een eigenschap van het aardse leven.
Kort geleden nog kon ik je met mijn hand op mijn hart en zonder je blik te ontwijken oprecht vertellen dat ik me nog nooit heb laten verleiden om het achtste gebod ‘Gij zult niet stelen’ te verbreken. Als kind al was ik me heel bewust van wat het eigendom van een ander was en dat ik daarvan had af te blijven. Dat anderen daar niet zo zwaar aan tilden, werd me ook al vroeg duidelijk. Eerst door middel van verhalen van anderen, maar later ook doordat iets van mijzelf door een ander zonder mijn toestemming was toegeëigend.
Als kind al was ik gefascineerd door de verhalen uit de Bijbel. Van wat ik me nog kan herinneren hing ik aan de lippen van mijn zondagschoolleraren, wat uiteindelijk - op een bepaalde leeftijd - erin resulteerde dat ik zelf die verhalen weer aan jongere kinderen mocht doorgeven. En dat deed ik met net zoveel plezier als er naar luisteren of het voorlezen.
Momenteel lees ik voor de derde keer een boek dat over het leven van Jezus gaat, maar dan niet geschreven vanuit een historisch en uiterlijk perspectief, maar vanuit een overtuiging dat de verhalen in de bijbel ook een verborgen, innerlijke betekenis hebben. Onze levens hebben immers ook een buitenkant die anderen kunnen waarnemen en een binnenkant die alleen voor anderen herkenbaar wordt als wij daarover vertellen en het naar buiten brengen. Dat dat ook geldt voor de bijbel verhalen, geloof ik al heel lang.
Dit is de achtste en tevens laatste deel van een reeks van 8 essays over de Zaligsprekingen van Jezus, met als inspiratiebron het boek "Gelukkig leven, de Bergrede als levenskunst" van Anselm Grün. De volgende delen van "Een gelukt leven" zijn al op deze blog gepubliceerd: Inleiding - Het Ego - Rouwen - Zacht Zijn - Gerechtigheid - Compassie - Een glashelder hart - Innerlijke vrede.
Gelukkig wie vanwege gerechtigheid vervolgd wordt, want voor hen is het koninkrijk van de hemel Mattheüs 5:10
Dit is de zevende van een reeks van 8 essays over de Zaligsprekingen van Jezus, met als inspiratiebron het boek "Gelukkig leven, de Bergrede als levenskunst" van Anselm Grün. De volgende delen van "Een gelukt leven" zijn al op deze blog gepubliceerd: Inleiding - Het Ego - Rouwen - Zacht Zijn - Gerechtigheid - Compassie - Een glashelder hart.
Gelukkig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden Mattheüs 5:9
Er is geen moment in de geschiedenis van de mensheid geweest dat wij als soort niet op zoek zijn geweest naar hoe we het meest gelukkig konden leven. Bij ieder inzicht dat we hadden over hoe het beter zou kunnen, hebben we ons leven zo aangepast dat het ons ook daadwerkelijk beter verging.  Daarbij vurig hopende dat de volgende generatie het beter zou hebben, oftewel gelukkiger zou zijn. En dat is dan ook tot op zekere hoogte gelukt.
Onze Vader die in de hemel zijt ons hart is die hemel als het Uw liefde verspreidt Uw naam worde geheiligd want het is het kostbare wachtwoord, dat onze ziel beveiligt Uw koninkrijk kome als wij van angst en haat afstand hebben genomen Uw wil geschiedde ofschoon wij soms denken onszelf een betere lot te kunnen bieden Gelijk in de hemel daar ons hart uw woorden spreekt, ondanks aards gezemel Als ook op aarde omdat ons denken de uitkomst is van uwe wijsheid zo hoog van waarde
Dat wij elkaar met Kerst kadootjes geven, staat helemaal niet zo ver af van wat Jezus hier op aarde gedaan heeft. Ook hij deelde rijkelijk uit. Niet in de vorm van materiële voorwerpen natuurlijk, maar in geschenken voor het hart en de ziel van alle mensen. Het grootste geschenk dat Jezus ons gaf, was het voorbeeld om tot aan de dood trouw te blijven aan wat hij zelf tijdens zijn leven geloofde en waarover hij met zovelen gesproken had. Hij  weigerde zijn ziel in te leveren om daarmee zijn lichaam te redden. Als geen ander was hij zich bewust dat de waarde van de ziel, die eeuwig voortleeft, vele malen groter is dan die van het lichaam, dat langzaam aftakelt en uiteindelijke tot stof weer uiteenvalt.

Verwachting! Ik probeer je vorm te geven met mooie woorden en volle zinnen, maar niets wat jou in volheid kan omschrijven schiet mij hier nu te binnen. Verwachting! Je bent zo moeilijk te vangen, want besta je eigenlijk wel? Je ligt altijd in de toekomst en als je in waarheid verandert, verdwijn je snel. Verwachting! Ik wil je zo graag begrijpen, maar soms twijfel ik zo aan jou. Ben jij brenger van hoop of boodschapper van wanhoop, waarin ligt je trouw? Verwachting! Je kunt zo dwingend zijn als je luid en duidelijk spreekt via de ander en ik niet aan je kan voldoen en daardoor niet zoals...

Mijn nieuwsgierigheid naar de levensfilosofieën en geloofsovertuigingen van anderen  - wat onder meer aanleiding is geweest voor Hartgeschreven - heeft mij in de afgelopen tijd veel nieuwe inzichten gegeven. Ik merk dat als ik zondags in de kerk luister naar het bijbelwoord dat als leidraad gebruikt wordt, ik steeds meer de gelijkenissen ontdek tussen mijn geloof en de levensfilosofieën van anderen. Neem bijvoorbeeld het verhaal uit de bijbel van Naäman (2 Koningen 5: 1-14)
Loading new posts...
No more posts