Hou de deur voor jezelf open - Uitgelichte afbeelding Yvonne Alefs

Hou de deur voor jezelf open!

In hoeverre houdt dat wat een ander denkt je tegen om een verandering in je leven aan te brengen of een nieuw pad in te slaan? Een vraag die ik mezelf weer een keer stelde toen ik onlangs aanvoelde dat ik iets moest loslaten waar ik al een groot deel van mijn hele leven aan vast had gehouden. Door los te laten zou ik een stukje loyaliteit tegenover anderen moeten laten varen, ze teleurstellen ook wellicht. Iets wat ik nooit graag heb gedaan en wat me ook nog steeds niet gemakkelijk afgaat. Intussen weet ik dat dat komt, omdat ik het moeilijk vind als anderen gedachten over me hebben die niet stroken met wie ik ben. Of beter nog: als ik DENK dat anderen gedachten over me hebben die niet overeenkomen met de werkelijkheid. Want in hoeverre weten we eigenlijk van elkaar welke gedachten we hebben over een keuze die een ander maakt? En als er al gedachten van anderen zijn, dan gaat dat in veel gevallen over zichzelf en niet over jou.

Wanneer een goede vriendin (of vriend) bijvoorbeeld besluit om een vaste afspraak die jullie al jaren hebben te verbreken, bijvoorbeeld iedere dinsdagavond samen sporten, dan is je eerste reactie waarschijnlijk een mengeling van teleurstelling en begrip: ‘Ik vind het echt heel jammer, maar ik respecteer het’. Dit gevoel verandert echter zodra de stroom van gedachten over het ‘waarom’ van het afzeggen op gang komt. ‘Heb ik misschien iets verkeerds gezegd of gedaan de afgelopen keer?’, ’Schaamt ze zich misschien omdat ik zoveel ben aangekomen de laatste tijd?’, ‘Is er misschien iemand die leuker is dan mij met wie zij liever gaat sporten?’ Gedachten die geen oordeel vellen over je vriendin, maar die te maken hebben met jezelf. Je vriendin aan de andere kant heeft waarschijnlijk eerder last van gedachten als: ‘Ze vindt me vast een slechte vriendin’, ‘En waarschijnlijk ook een slappeling, omdat ik niet meer wil sporten’, ‘Straks denkt ze dat ik haar helemaal niet meer wil zien.’ Kortom, ze maakt zich zorgen over hoe jij over haar denkt, terwijl je in werkelijkheid alleen met jezelf bezig bent. Pas in een later stadium, als je voor jezelf bepaald hebt dat de keuze die je vriendin gemaakt heeft niet aan jou kan liggen, kan het zijn dat je boos wordt en negatieve gedachten over haar hebt. Maar dan nog heeft dat niets met je vriendin te maken, maar eerder doordat je moeite hebt met het bijstellen van jouw eigen verwachtingen ten opzichte van haar.

Ik weet intussen dat de angst voor wat een ander van me denkt, de slot op de deur is naar een leven dat veel beter mij me past. Diep van binnen weten dat ik een bepaalde keuze moet maken om meer in lijn met mezelf te zijn en dat niet durven omdat ik niet verkeerd over wil komen, is de grootste tegenstrijdigheid die je maar kan bedenken. Het is namelijk onmogelijk om ‘verkeerd’ te zijn als je eerlijk bent over je eigen pad en daardoor dichtbij jezelf blijft. Eerlijker kan niet, niet naar jezelf en ook niet naar de mensen om je heen. En als er dan toch sprake is van teleurstelling en gedachten van een ander over jou die niet stroken met wie je werkelijk bent, dan is het goed om te beseffen dat dit niet het gevolg is van jouw beslissing, maar van verwachtingen die door de ander op jou zijn  geprojecteerd.

Terugkomend op de vraag waarmee ik deze blog begon, moet ik eerlijk zeggen dat wat een ander van me denkt nog steeds meeweegt bij bepaalde beslissingen. Dat is natuurlijk ook een menselijke eigenschap, omdat we nu eenmaal sociale wezens zijn. Rekening houden met anderen en met hun gevoelens is belangrijk en doorslaan naar egoïsme is ook totaal niet waar dit om gaat. Maar ik ben me er in de afgelopen jaren wel steeds bewuster van geworden dat rekening houden met anderen niet gelijk staat aan het niet nemen van bepaalde beslissingen voor jezelf. Ik hou dus graag de deur voor mezelf open door me bij beslissingen bewust te zijn dat ik nooit kan weten wat een ander van mij denkt en of iemand überhaupt gedachten over mij heeft. Me vooral richten op wat diep van binnen eerlijk en oprecht aanvoelt, dat is waar ik graag voor kies.

Facebooktwitterlinkedin
5 Reactie's
  • Chris
    Geplaatst op 19:52h, 13 maart Beantwoorden

    Yvonne,

    Je geeft heel beschrijvend weer welke dilemma’s in het hoofd kunnen ontstaan wanneer je in je leven van koers wilt veranderen. Verandering van koers heeft namelijk invloed om je omgeving, op de mensen waarmee je in relatie staat.
    Hoe snel, dat is mijn ervaring, ben je dan niet geneigd om in je hoofd “ verhalen te schrijven” over wat de ander wel niet zal denken, vinden enz.
    Mogelijk schrijft de ander ook zijn of haar verhalen als reactie op de koerswijziging.
    Echter je bent niet verantwoordelijk voor de verhalen die de ander schrijft. Wel verantwoordelijk voor jouw versies van het verhaal in je hoofd.
    Het is een (levens) kunst om vanuit je hoofd af te dalen naar je gevoel om daar te ervaren wat goed voelt. Stilte kan hierbij helpen.
    Voor mij helpt vooral stilte in combinatie met wandelen in de natuur. In die stilte voel en ervaar je welke weg je te gaan hebt.

    • Yvonne
      Geplaatst op 10:26h, 25 maart Beantwoorden

      Prachtig gezegd, Chris! Dank je wel voor je reactie!

  • Anna Hu
    Geplaatst op 14:02h, 14 april Beantwoorden

    Lieve Yvonne,

    de deur open houden voor jezelf. Dat is zo mooi gezegd! Bezig zijn met wat anderen denken, dat is zo’n grote he! Bewust zijn van anderen en jezelf niet vergeten. Dat is denk ik de story van mijn leven so far. Mooi dat je het zo open deelt. Mooi dat je kiest voor je eerlijke zelf zijn. Ben het zo met je eens: “Eerlijker kan niet, niet naar jezelf en ook niet naar de mensen om je heen.”

    Liefs Anna

    • Yvonne
      Geplaatst op 14:26h, 14 april Beantwoorden

      Dank je wel voor je reactie, Anna! Ik wist dat dit onderwerp bij veel anderen zou resoneren. We zijn nou eenmaal sociale beestjes en willen door de groep aangezien worden voor wie we werkelijk zijn. Alleen als je je daarop blind gaat staren en alleen nog belangrijk vindt wat een ander van je denkt, dan ga je krampachtig door het leven. Als vanzelf gedraag je je niet meer zoals je werkelijk bent, maar zoals je in jouw ogen het meest door andere geaccepteerd wordt. Dan ga je jezelf dingen ontzeggen, omdat dat voor jouw gevoel niet goed in de groep ligt en voor je het weet zit je opgesloten in een leven die noch jij, noch de ander (als je het hem of haar eerlijk zou vragen) voor je gewenst heeft. En voor wie heb je jezelf dan aangepast? Eerlijkheid is niet altijd de makkelijkste weg, maar wel de meest duurzame! 🙂 xxx

      • Anna Hu
        Geplaatst op 18:11h, 14 april Beantwoorden

        Alles wat je net zegt voelt zoooo herkenbaar! Jezelf dingen ontzeggen, het krampachtig door het leven gaan, afwegend wat geaccepteerd zal worden of niet. Het is inderdaad de meest duurzame weg om eerlijk jezelf te zijn! Das een mooie: het is duurzaam. Ik heb vaak het gevoel dat eerlijkheid op de korte termijn moeilijker is maar op de lange termijn is het makkelijker om jezelf te zijn. Dankjewel voor je inspiratie! xxx

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.