Eeuwigheid in het nu - Wiligis Jäger - Boekrecensie Yvonne Alefs

Eeuwigheid in het Nu – Willigis Jäger

Mijn ochtendritueel bestaat naast het bidden/mediteren en wat Qigong oefeningen doen uit het lezen van een vers uit ‘De weg naar verandering’ van Wayne Dyer en uit ‘Eeuwigheid in het nu’ van Willigis Jäger. Voor iedere dag geeft Willigis de lezer van dit bijzondere boekje een korte tekst om over na te denken en door geïnspireerd te raken. De inhoud van de teksten vinden hun oorsprong in de christelijke mystiek, zen en/of moderne wetenschap. En juist die combinatie van stromingen en het putten uit verschillende wijsheden is wat mij zo enorm aantrekt. Het is toch bijzonder als je dat wat al zo lang de mens gediend heeft (religie) in ere weet te houden, maar daarbij ook oog hebt voor veranderende behoeften en nieuwe ontwikkelingen in de wereld om je heen? In de beschrijving van het boekje staat dat Willigis lijnen uitzet naar een nieuwe spiritualiteit die verder gaat dan de traditionele religies en die nauw aansluiten bij nieuwe wetenschappelijke inzichten.

Voor iedere maand heb ik hieronder een tekst uitgelicht die mij aanspreekt, met als intentie om daarmee niet alleen de ‘ziel’ van het bundel te duiden, maar ook dat wat diep van binnen in mij zich roert bloot te geven. Op het volgende kan ik volmondig ‘Amen’ zeggen:

Januari: Van het begin af aan zijn wij er al. Ons ware wezen moet van alle deklagen worden bevrijd. Wat er altijd al was en is, komt dan tevoorschijn. In zen noemen we dat onze ware natuur. In het christendom, het rijk Gods.

Februari: God en mens zijn als zon en licht. Het is licht is niet de zon. Maar zonder zon is er geen licht. Omgekeerd kan de zon niet zonder licht zijn. Zonder licht is er ook geen zon. ‘Wanneer ik er niet was zou God er niet zijn’ (Eckhart)

Maart: De werkelijke vreugde in het leven ontstaat door het opgeven en loslaten van uiteindelijk onhoudbare posities. Wie los kan laten zal er meer voor terugkrijgen.

April: De stichters van een religie waren wijzen die uit de diepte van hun zijnservaring putten. Wat zij ervoeren vertolkten zij in de taal van hun medemensen, hun cultuur, hun denkbeelden en religieuze voorstellingen. De verwoording van hun ervaring was nooit de ervaring zelf; Boeddha was geen boeddhist en Jezus was geen christen.

Mei: De mens lijkt op een pianist die steeds maar op één octaaf pingelt en niet weet dat zijn piano zeven octaven bezit. Onze ratio lijkt op dat ene octaaf. Ons bewustzijn bezit veel meer mogelijkheden dan de ratio. Er liggen mogelijkheden in ons verborgen, schatten die we moeten opgraven.

Juni: Wij hebben deel aan een oneindige fluctuatie van het universum. Er is geen beweger van buitenaf. Er is slechts deze stroom van tijdloze energie. Zoals een bron uitstroomt in een beek, zo stroomt God uit in de schepping.

Juli: Ons bestaan heeft alleen zin in samenhang met de hele kosmos. Dit inzicht behoedt ons voor de hoogmoed dat wij het middelpunt van het universum zijn, en voor de angst zonder betekenis ten onder te gaan.

Augustus: We moeten leren alleen maar te kijken, alleen maar te luisteren, zonder te oordelen. Alleen aanwezig zijn, aanvoelen en luisteren – inzien, dat we niets kunnen doen; dat de dingen gebeuren als we kalm worden, en dat we invallen krijgen als we leeg zijn. Alleen dan immers kan ons iets ‘invallen’.

September: De mens lijkt op de bruid van die jongeman die ver van zijn geliefde zijn werk had, maar haar brieven schreef en beloofde met haar te trouwen zodra hij naar huis kwam. Op een dag schreef zijn bruid hem dat ze met de postbode ging trouwen. Wij mensen zijn met de postbode getrouwd – ons verstand. Maar deze brengt ons slechts de boodschap dat iemand anders op ons wacht me wie we ons moeten verenigen.

Oktober: Alle religies hebben hetzelfde doel. Ze benoemen de waarheid slechts op een verschillende wijze. Wat betreft hun wegen naar de laatste waarheid en de wijze waarop ze erover spreken, verschillen ze van elkaar. Daarin zullen ze ook altijd van elkaar blijven verschillen. En dat is goed. Die verscheidenheid van wegen en benamingen hebben we nodig om zoveel mogelijk facetten van het goddelijke in beelden te kunnen vatten.

November: Bespiegelingen over de tijd na mijn dood kan ik me besparen. Ik leef in het Nu van God.

December: Jami, een soefi-mysticus, leert: ‘Wie de stad van de liefde binnengaat, vindt daar slechts plaats voor één.’ Het woord ‘ik‘ bestaat er niet.

Yvonne Alefs

 

Facebooktwitterlinkedin
Geen reactie's

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.