- Liefde - Het ultieme Bewustzijn - Uitgelichte afbeelding Yvonne Alefs

Yvonne

Misschien wel wat vreemd om mijn eigen naam te gebruiken als titel voor één van mijn blogs, en toch vind ik het wel passen. Want ik identificeer me enorm met mijn naam. De identificaties die ik met Yvonne heb, vormen één lange ketting, beginnend bij mijn geboorte en daarmee mijn vereenzelviging als dochter en zus tot aan de levensfase waarin ik me nu bevind en mezelf ook mag omschrijven als echtgenote en moeder. Al mijn labeltjes en plakkertjes vormen bij elkaar ‘het verhaal’ dat ik over mezelf vertel als mensen me vragen wie ik ben en wat ik doe. Je zou het kunnen zien als één grote wand met allemaal post-it stickers waarop al mijn identificaties geschreven zijn:  dochter, zus, echtgenote, moeder, vriendin, schrijver, secretaresse, christen, zanger, dirigent, kok, schoonmaker, zzp’er, qigongdocente, blogger, website bouwer, klusser, en ga zo door. Eerlijk is eerlijk, ik ben best trots op mijn verhaal en op wat ik allemaal kan en doe en er is me tot nu toe veel aan gelegen om het in stand te houden. Waarom? Omdat ik ervan overtuigd ben dat het me blij maakt en omdat ik denk dat ik er waardering en liefde van mijn omgeving voor ontvang. Maar ik vraag me steeds vaker af of deze overtuiging wel klopt en of deze denkwijze wel waar is.

Ik kan er zelf nog maar nauwelijks met mijn bewustzijn bij, maar ik besef me steeds meer dat ik mijn identificaties niet ben en ontdek steeds vaker dat ik eerder pure levenskracht ben. PUNT. Ik ben één van de vele uitdrukkingen van het leven, een manifestatie van levensenergie, of zoals ik het als christen geleerd heb: geschapen naar het evenbeeld van God. Liefde is wat ik BEN. Bewustzijn is wat ik BEN. Levensenergie is wat ik BEN. Dat ik dat niet altijd uitstraal en het me nog lang niet lukt om daar puur in te zijn, komt door al die projecties en identificaties en verhalen die ik om mezelf heen gecreëerd heb en waar ik zo gehecht aan ben geraakt. Telkens als ik bang wordt dat ‘mijn verhaal’ niet stand houdt, verdwijnt Liefde, Bewustzijn en Levensenergie – dat wat ik werkelijk BEN – naar de achtergrond en wordt verdrongen door dat beeld dat ik van mezelf heb en waarvan ik tot nu toe van overtuigd was dat het de enige manier was om gelukkig door het leven te gaan.

Maar er is een kleine opening ontstaan in deze overtuiging, waardoor het licht nu naar binnen kan stromen en ik me in steeds meer situaties mag beseffen dat ik geen verhaal nodig heb om mezelf op te waarderen. Wat en wie ik werkelijk BEN is veel meer waard dan welke projectie, welke identificatie en welk verhaal dan ook. Me iets beseffen, me ergens van bewust worden, brengt onmiddellijk een innerlijke verschuiving teweeg, maar dat wil nog niet zeggen dat ik de volheid ervan meteen kan overzien en uitdragen. Niet voor niets begint een opening vaak eerst klein, waarna het stukje bij beetje groeit en er steeds meer licht naar binnen mag schijnen. Ik mag langzaam wennen aan het licht dat binnen komt stromen en me met iedere ervaring waarin ik me op identificatie en projectie ‘betrap’ steeds sneller beseffen dat ik dat helemaal niet nodig heb. Het zal me niets verbazen als ik dan steeds vaker vanuit innerlijke rust en stabiliteit naar mijn eigen tekortkomingen kan kijken en daardoor ook met meer begrip en kalmte met mijn medemens kan omgaan. Steeds vaker leven vanuit de bron, en daardoor rust, kalmte en stabiliteit uitstralen. Iets meer hemel op aarde brengen, dat zou toch mooi zijn …

Dat er woorden worden gebruikt om communicatie tussen mij en een ander mogelijk te maken, daar ontkom ik niet aan. Dochter, zus, echtgenote, moeder, enz. en ook mijn naam: het zijn woorden die ik zal blijven gebruiken in mijn communicatie naar anderen toe. Maar het is vooral de Energie, de Liefde, het Bewustzijn en het Leven dat achter deze woorden schuilgaat, waarvan ik me voorneem om voortaan de grootste waarde aan te hechten. Het is nu nog een wens, een verlangen, iets dat ik nog in de praktijk moet brengen en ik weet dat dat met vallen en opstaan zal gaan. Ik vertrouw op de ondersteuning en begeleiding van Liefde, Bewustzijn en Levenskracht, al wat ik werkelijk BEN en hoop zo heel dicht om me heen de wereld met dit besef een stukje mooier, vrediger en liefdevoller te maken.

Facebooktwitterlinkedin
3 Reactie's
  • Maria Band
    Geplaatst op 09:33h, 13 juni Beantwoorden

    Als iedereen Liefde als uitgangspunt gaat nemen en leert te luisteren naar zijn/haar innerlijke stem, dan gaan we vooruit als mensheid. ‘Ik ben’ is werkelijke bevrijding. Steeds meer mensen ontwaken en gaan dit inzien. Ze vormen een groeiende onderstroom. Ik noem dat ‘de stille revolutie’.

  • Chris
    Geplaatst op 19:57h, 13 juni Beantwoorden

    Het is ook mijn ervaring dat de identificaties of anders gezegd, de rollen die je inneemt uiterlijke verschijningsvormen zijn die je wezenlijke kern omhullen.
    In het gewaar zijn , of zoals je schrijft “ de kleine opening waardoor het licht valt” , dat je meer bent dan de verschijningsvormen ontstaat een diepe verbondenheid.
    Een verbondenheid met de bron van leven, de bron van zijn.
    Levenskunst is om vanuit deze bron, vanuit dit licht het leven te leven.
    Elke dag weer met vallen en opstaan, stap voor stap met compassie.
    Compassie naar jezelf en compassie naar de ander.
    Er te zijn voor ander en in de ontmoeting met de ander jezelf ont-moeten.

    • Yvonne
      Geplaatst op 09:01h, 14 juni Beantwoorden

      Ja, mooi Chris! Dank je wel voor je reactie!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.