Jouw levenskoers - uitgelichte afbeelding

Jouw levenskoers

We corrigeren telkens wat we in ons hart voelen,
met wat ons verstand tegen ons zegt.

Niet zo lang geleden gingen mijn dochter en ik samen op pad voor een gezellige High Tea in Amsterdam. Zij had alles geregeld en zou me daar ook naartoe rijden. Omdat ons navigatie systeem op dat moment niet in huis was, moesten we de weg vinden via een papieren uitdraai van internet. Driekwart van de weg wist ik uit mijn hoofd, daarvoor hoefde ik de blaadjes niet eerst te lezen.

Het restaurantje was namelijk in de buurt van het World Trade Center en uit mijn terloopse blik op de routebeschrijving kon ik opmaken dat we vanaf de snelweg afslag S106 moesten hebben.

Afslag S106 bevond zich echter niet op driekwart van de route. Wél vonden we afslag S109 en het WTC aan onze linkerhand. Verbaasd keek ik op de blaadjes die ik in mijn handen had en zag toch echt dat ik me niet vergiste in het nummer van de afslag. We reden S109 voorbij om te zien of de nummering zou aflopen in plaats van oplopen. Maar helaas, dat was niet het geval.

Ons restte niets anders dan bij de eerstvolgende mogelijkheid van de snelweg af te gaan en in de andere richting weer terug te rijden. Tegen de aanwijzingen van de routebeschrijving in namen we nu toch de afslag S109. Daar in de buurt lag immers ons doel. We verruilden de route op papier voor het navigatie systeem van mijn dochters mobiele telefoon en gingen weer met goede hoop op weg. Maar we bleven desondanks rondjes rijden….

De koers die voor ons uitgestippeld werd door het apparaat, kwam niet overeen met de route die wij in ons hoofd hadden om bij ons eindpunt uit te komen. We waren telkens de aanwijzingen van het navigatie systeem aan het corrigeren met ons eigen overtuiging dat we al in de buurt van onze bestemming waren. Dat we een heel andere kant op moesten, kwam niet bij ons op.

Over een stukje dat maar een kwartier had moeten duren, hadden we inmiddels meer dan een half uur gedaan en we vroegen ons intussen af of we ooit het restaurantje zouden vinden. We besloten dat het beste wat we konden doen, was onze eigen gedachten over waar we zouden moeten uitkomen uit te schakelen en de aanwijzingen van het navigatie systeem – wat het ook aangaf – te volgen.

Afslag S106 en de High Tea hebben we gevonden. Niet bij het World Trade Center, maar bij het World Fashion Center!

Wanneer ik niet had aangenomen dat ik de weg tot op een zekere hoogte zelf wel wist, dan had ik van tevoren de routebeschrijving beter gelezen en ontdekt dat we al veel eerder de snelweg af hadden moeten gaan. Dan had ik begrepen dat onze bestemming een andere was dan die we in eerste instantie dachten.

Terwijl we afslag S106 afreden, bedacht ik me dat we er vaak als mens ook van overtuigd zijn dat we precies weten hoe ons leven moet gaan. We stellen ons een doel en gaan er recht op af, zonder de tijd te nemen om eerst de route te “lezen”, oftewel te luisteren naar ons hart.

We missen daardoor afslagen en blijven vertwijfeld in rondjes draaien. Komen geen stap dichterbij de bestemming die we onszelf gegeven hebben. Corrigeren telkens wat we in ons hart voelen, met wat ons verstand tegen ons zegt. Totdat we zo uitgeput en radeloos zijn, dat we onze handen in de lucht gooien en roepen “en nu geef ik het stuur uit handen!”.

En vanaf dàt moment, het moment waarop je het verloop van je leven in handen geeft van God, het Universum, de Voorzienigheid of hoe je het ook noemen wilt, dan gebeuren de mooiste dingen. Radeloosheid verandert in verwondering, vertwijfeling in geloof en uitputting in verkwikking.

Je bestemming is dan misschien wel een hele andere, maar je hart is vrij en je weg koersvast.

Yvonne Alefs

Facebooktwitterlinkedin
4 Reactie's
  • Fred
    Geplaatst op 16:37h, 10 september Beantwoorden

    Dank…dit is zo waar Yvon

  • Nancy
    Geplaatst op 19:56h, 10 september Beantwoorden

    Heel mooi Yvonne ! Bedankt 🙂

  • Sonja
    Geplaatst op 10:57h, 12 september Beantwoorden

    Zo waar, en weet je wat nou het mooiste is, de GPS wordt nooit boos, geeft nooit op, is niet beledigd. Elke keer als je een andere weg in slaat dan wat de GPS aangeeft past hij zich aan en laat je zien hoe je er dan via die weg kunt komen. Inderdaad een beetje als God, het Universum of hoe je die bron van liefde en energie ook wilt noemen.

    • Yvonne
      Geplaatst op 16:23h, 12 september Beantwoorden

      Dit is een prachtige aanvulling op wat ik geschreven heb, Sonja. Dank je wel voor dit inzicht. Echt heel mooi! xxx

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.