Lets love - Uitgelichte afbeelding Yvonne Alefs

Let’s love – Hartgeschreven Blog

Al een tijdje lees ik geen krant meer. Dat komt omdat ik de mediabronnen niet meer vertrouw. Het nieuws wordt ons volgens mij gekleurd gebracht en ik wil juist zoveel mogelijk vanuit mijn hart leven en zo min mogelijk meedrijven in de richting waarop de pers (en alles wat daarmee samenhangt) mij wil hebben. Maar ik leef niet alleen (gelukkig!), waardoor er via mijn gezin toch nog het één en ander aan berichtgeving naar mij doorsijpelt. En natuurlijk komt er ook zo nu en dan iets via Facebook mijn kant op, zoals twee dagen geleden de discussie over de ‘Nashville verklaring’. Als Hartschrijver en christen voel ik in iedere vezel van mijn ziel dat ik ook mijn hart hierin moet laten spreken.

Ik heb de verklaring gelezen en in een artikel van Trouw de volgende bondige, driedelige strekking van de inhoud gevonden: homoseksualiteit is zonde, het huwelijk is alleen bedoeld voor man en vrouw, en de Bijbel biedt geen ruimte aan christenen om daar onderling met elkaar van mening over te verschillen. Zonde, daar hebben we als Hartschrijvers onze laatste onderwerp van 2018 aan gewijd; met elkaar geprobeerd te ontdekken of zonde wel werkelijk bestaat. Spinozist Atze stelde in zijn artikel heel mooi dat zonde niet iets is wat we begaan, maar iets dat we zijn als we dingen niet helemaal, helemaal niet, half of slecht verstaan en vervolgens handelen op grond van wat wij menen zeker te weten. Een stelling waar ik het zeker mee eens ben en wat mij betreft van toepassing is op de opstellers en ondertekenaars van de Nashville verklaring en niet op onze medemensen die homoseksueel zijn. Wie van ons kan God ooit helemaal verstaan? Veelal verstaan we Hem (of Haar) niet helemaal, helemaal niet, half of slecht. We doen ons best, dat durf ik ook te beweren van de opstellers en ondertekenaars van deze verklaring, maar schieten altijd tekort, juíst omdat we mensen zijn en niet God zelf. De enige die, volgens de christelijke leer, God volledig verstaan heeft, was Jezus zelf. En wat gaf hij zijn volgelingen mee als hoogste gebod? Juist. Heb de ander lief als jezelf en God boven alles.

Dit Liefdesgebod verving in één klap de tien uit het oude testament en legde niet alleen het zaadje voor een nieuwe bewustzijn ten aanzien van de relatie tussen God en het individu (dat zich in de eeuwen daarna zou gaan ontwikkelen), maar ook tussen individuen onderling. Het was een gebod dat oordeel en exclusiviteit kort maar krachtig uitsloot en in eenvoudige, heldere taal duidelijk maakte dat we allemaal gelijkwaardig zijn. Dat het huwelijk alleen tussen een man en een vrouw gesloten kan worden, is een vorm van exclusiviteit, en valt dus voor mij persoonlijk buiten het hoogste gebod dat Jezus ons heeft gegeven. Ik laat het ook graag aan God over om te oordelen, omdat ik weet dat Hij (Zij) de enige is die zonder tussenkomst van een ego en volkomen vanuit Liefde en Onvoorwaardelijkheid het hart van ons allemaal kan doorgronden.

Tot slot wil ik graag afsluiten door te zeggen dat de liefdesopdracht dat Jezus ons gaf en de inzichten en wijsheden die Hij via de Bergrede tot ons liet komen, ons als christenen juist ALLE ruimte geeft om het over dit onderwerp onderling met elkaar oneens te zijn. Laten we onze harten toch vooral openzetten voor alles wat er om ons heen als mensheid doorleefd wordt en het niet uit naam van God de rug toe keren of onder het tapijt schuiven. Want niemand kan ontkennen dat wanneer we alle etiketten afpellen die we onszelf opgeplakt hebben, er nog maar eentje overblijft namelijk die van MENS. Een label die we allemaal, niemand uitgezonderd dragen; een waarheid waar niemand aan kan tornen.

Bron: Hartgeschreven blog van christen Yvonne Alefs

 
Facebooktwitterlinkedin
Geen reactie's

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.