Realiteit omarmen - Emily Levine - Uitgelichte afbeelding Yvonne Alefs

Realiteit omarmen – Emily Levine

Mijn oog viel deze week op een TED talk uit 2018 van de Amerikaanse humorist, schrijver en publieke spreker Emily Levine, getiteld ‘How I made friends with reality’. Een kleine jaar voor haar dood (afgelopen februari) vertelt ze het publiek dat ze stadium vier longkanker heeft en dat ze daar helemaal oké mee is. Het feit dat ze geen kleine kinderen heeft of geldzorgen en dat haar ziekte ook niet agressief is helpt daarbij, geeft ze toe. Waar ze wel moeite mee heeft zijn mensen die de dood willen overwinnen en het een nederlaag toe willen brengen. Ze vraagt zich af hoe je dat dan doet? Hoe overwin je de dood, zonder het leven om zeep te helpen?

Laat mij maar synchroon lopen met de cyclische ritme van het universum, want dat is wat het leven zo buitengewoon maakt: die oneindige rondgang van ontwikkeling, afbraak en vernieuwing. Ik ben slechts een verzameling deeltjes die in een bepaald patroon is geordend en uiteindelijk zal worden gecomposteerd, zodat alle deeltjes weer beschikbaar komen aan de natuur en er weer een ander patroon bijeen kan worden gebracht.Emily Levine

Ik vind haar instelling echt heel mooi en ben het tot op zekere hoogte ook helemaal met haar eens. In de natuur is dood inderdaad de voedingsbodem voor nieuw leven. Zonder dood geen leven en zonder leven geen dood. Emily laat weten dat het mooie van haar instelling is dat het de REALITEIT is, dat je het voor je ogen kunt zien gebeuren. Anders gezegd, je kunt het bewijzen, dus is het echt. En daar verliest ze mij, omdat ook het onzichtbare en niet bewijsbare REALITEIT voor mij is. Net zo goed als dood en leven innig met elkaar verbonden zijn, zijn ook het onbewijsbare en het bewijsbare dimensie van het leven met elkaar vervlochten. Oftewel, het lichaam kan niet zonder de geest en de geest niet zonder het lichaam. Emily beschrijft in haar toespraak heel mooi het lichamelijk proces van het leven aantrekken en loslaten, maar laat het geestelijke aspect ervan buiten beschouwing. Ik pak dat graag hier op en vraag mezelf en iedereen die mee wil denken: wat gebeurt er lichamelijk met je als je de geest, net als de dood, niet wilt toelaten, het niet wil erkennen en integreren?

Drie eeuwen na ‘De Verlichting’, de periode vanaf waar het fysieke en met name het brein, op een voetstuk is gezet, zien en ervaren we als nooit tevoren de gevolgen van het negeren en ontkennen van de geest. Kennis en logica, voortkomend uit het brein, hebben het dagelijkse leven hier in het westen meer stabiliteit en structuur gegeven, maar de prijs daarvoor is hoog. De verdeeldheid onder de mensen is toegenomen, de aarde uitgebuit en leeggeroofd en de natuur uit balans en bedreigd. Op persoonlijke vlak heeft deze ‘fysieke en verstandelijke’ periode ons egocentrischer en individualistischer gemaakt en zijn we nog nooit zo ver van onze innerlijke kern af komen te staan. Dit drukt zich uit in het grote aantal mensen dat lijdt aan chronische ziekten, depressies en burn-outs. Diegene die de geest verwaarloost en negeert, is als de persoon die de dood met al zijn kennis en verstand wil overmeesteren en overwinnen. En hier komen Emily en ik weer op één lijn. Zij zegt in haar TED talk: “het idee dat we heerser over de natuur zijn en dat de natuur niet tegen ons intellect op zou kunnen, vind ik zo ondankbaar en respectloos.” Ik zeg: “het idee dat onze brein heerser over onze geest is en dat onze geest niet tegen ons intellect op zou kunnen, vind ik zo kortzichtig en éénzijdig.”

Kwantum fysici weten nog niet precies wat er gebeurt als de golf een deeltje wordt, er zijn verschillende theorieën. Maar ze zijn het wel over één ding eens: dat realiteit geactiveerd wordt door middel van interactie.” – Emily Levine

Net zo goed als dat het leven vorm geeft aan de dood en de dood inhoud aan het leven, geeft het lichaam vorm aan de geest en de geest inhoud aan het lichaam. Lichaam-geest, leven-dood, hemel-aarde, individu-collectief, jij-ik, ik schrijf ze hier expres aan elkaar, want alles wat we in deze wereld als ‘tegenovergesteld’ zien, vormt in REALITEIT een éénheid. Alles in deze wereld vult elkaar aan, werkt op elkaar in en is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Laten we proberen om niet meer het ene uit te sluiten ten gunste van het andere, maar leven-dood (lichaam-geest, hemel-aarde, individu-collectief, jij-ik) in al haar facetten te omarmen. In the end we agree, Emily!

Yvonne Alefs

Facebooktwitterlinkedin
Geen reactie's

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.