Vraagtekens - Uitgelichte afbeelding Yvonne Alefs

Vraagtekens zetten

Het is een prachtige, zonnige dag als ik naar Amsterdam rij. Ik verheug me op de Body Mind Release Master Class die ik ga volgen en op een dag even loslaten en zelf geen les hoeven geven. Tijdens de heerlijke meditatie waarmee we beginnen lig ik volkomen in de ‘overgave modus’: lichaam ontspannen en ‘verzonken’ in de vloer, armen wat van mijn lichaam af naast me, borst geopend naar boven voor inspiratie en nieuwe inzichten … helemaal ontvankelijk. En binnenkomen doet het! Ik zie prachtige patronen achter mijn gesloten ogen, in verschillende kleuren en elkaar telkens afwisselen. Ik voel de aanwezigheid van mijn overleden moeder en een sterk verlangen om haar te mogen zien. In hetzelfde moment echter dat ik dat wens, besef ik in alle volheid dat ZIJ die patronen IS, en dat ZIJ die prachtige kleuren IS.

Als klein meisje al wist ik dat wanneer het leven hier op aarde eindigt, het niet over en uit is, maar doorgaat. Vormloos en vrij, zonder de noodzaak van een fysiek lichaam, leeft ons bewustzijn verder. Nog steeds betrokken bij wie achterbleven, maar wel op een lichte, liefdevolle en heldere wijze. Ik geloof ook dat er daar, aan de ‘andere zijde’, herkenning zal zijn, als ik daar aankom. Niet zoals ik dat hier aan ‘deze zijde’ gewend ben via mijn zintuigen, maar anders: precies zoals ik laatst mijn moeder herkende in de patronen en kleuren op die prachtige zonnige dag.

Een ander inzicht dat wél in de loop der tijd veranderd is, is de plek die ik geef aan de ziel, het bewustzijn en de geest. Ik ken de verhalen over onderzoeken naar de ziel, waarbij ze een overleden persoon vlak voordat hij de geest gaf wogen en vlak daarna, om te zien of de ziel gewicht heeft. Er was geen gewichtsverschil te meten … niet zo verwonderlijk natuurlijk voor iets wat vormloos is. De ziel wordt vaak opgevat als ‘iets’ dat in het lichaam huist – iets wat ik zelf ook lang dacht – maar stel nou dat het precies andersom is? Ik weet nog goed de eerste keer dat ik ergens las dat het juist de ziel is die een lichaam heeft. Dat opende voor mij een hele nieuwe ruimte om te ontdekken. Een ruimte waarin juist het vormloze en ongrijpbare de behuizing is voor alles wat vorm heeft en tastbaar is, en niet andersom.

Nog zo’n gekantelde inzicht dat in het verlengde ligt van wat ik hierboven schrijf, is dat het niet onze hersenen zijn die ons bewustzijn onderdak bieden, maar precies andersom. In een steeds meer op materie gerichte wereld werd vanaf de 17e eeuw door de wetenschap aangenomen dat het bewustzijn de ontwikkeling en groei van de hersenen volgde: hoe groter onze hersenen, des te groter ook ons bewustzijn. Globaal gezien bracht volgens deze visie het reptielenbrein een instinctieve bewustzijn voort, het limbisch brein aanvullend daarop het vermogen om emoties te ervaren en het intellectuele brein daar weer bovenop zelfbewustzijn, waardoor we over onszelf en onze acties kunnen nadenken. Meer recente wetenschappelijke inzichten schijnen juist hun licht op de aannemelijkheid dat het juist het alsmaar uitdijende bewustzijn is, die de groei en toename van onze hersenen mogelijk maakt, en niet andersom.

Bewijs voor wat nu waar is of niet, is er niet en wat ik hierboven schrijf zijn ook mijn persoonlijke overtuigingen en overdenkingen. Het is ook niet mijn bedoeling om een discussie op gang brengen over wat er nu eerst is: het vormloze of het tastbare, en of ik met het vormloze dan God bedoel. Mijn intentie is om vastgeroeste ideeën open te breken en ruimte te maken voor vraagtekens. Is datgene wat je tot nog toe voor ‘waar’ aannam (maakt niet uit wat dat voor jou is), nog steeds aannemelijk? Komt datgene waarin je gelooft vanuit je binnenste of heb je het van buitenaf toegelaten? En als je het dan van buitenaf hebt toegelaten, neem je het van tijd tot tijd dan nog steeds onder de loep, om te onderzoeken over het nog steeds past bij hoe je de wereld en het leven nu ziet en ervaart?

Vraagtekens zijn openingen waardoor bewustzijn zich steeds verder in en door ons kan ontvouwen. Gebruik ze van tijd tot tijd om je overtuigingen en waarheden te toetsen, je te openen voor nieuwe mogelijkheden en frisse inzichten, en daarmee deze wereld rijker en flexibeler te maken.

Facebooktwitterlinkedin
Geen reactie's

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.