Wat laat ik los, wat neem ik mee - Uitgelichte afbeelding Yvonne Alefs

Wat laat ik los, wat neem ik mee

De herfstperiode waar we nu zo langzamerhand vanuit de nazomer in zijn geschoven, geeft ons een mooie handreiking voor het leven. De bomen en planten met hun zaden en vruchten laten ons weten dat wij ook onze zegeningen mogen tellen. Het is nu de periode bij uitstek om terug te kijken naar het jaar dat achter je ligt en bewust na te gaan wat het is dat je graag nog verder mee wil nemen in je leven en wat niet. Wat heeft jou vruchten gebracht en wat alleen maar strijd? Wanneer voelde het leven licht voor jou en wanneer zwaar? Waarmee zou je graag de stilte van de winter willen doorkomen om het daarna in de kracht van de lente te laten opbloeien, en wat wil je graag als de bladeren aan de bomen loslaten, zodat het zich kan vermengen en opgaan in de aarde en wellicht in een andere vorm voor een ander mens tot dienst mag zijn? Het antwoord weet je al, het ligt op het tipje van je tong. Nu alleen nog de moed vinden om die verandering in werking te zetten.

Bovenstaande tekst komt uit mijn Qigong blog van vorige week. Het zijn woorden waarmee ik mijn leerlingen in mijn lessen aanmoedig om zich bewust te worden van situaties en omstandigheden in het leven die hun tegenhouden om hun volledig potentieel te benutten. Woorden waarmee ik ze wil laten nadenken over welke ingesleten gewoonten en gedachten hen tegenhouden om zo dicht mogelijk bij de mens te komen die ze bestemd zijn te worden of het leven te leiden dat ze graag zouden willen. Een kleine duw in de rug om ze uit de routine te halen van ‘doen wat ze altijd gedaan hebben, waardoor ze krijgen wat ze altijd gekregen hebben’, met de intentie om ze beetje bij beetje meer uit het leven te laten halen, waardoor ze zich gelukkiger en gezonder zullen voelen en dit ook kunnen uitstralen naar hun omgeving.

Maar hoe zit het eigenlijk met mezelf? Wat heeft mij in het afgelopen jaar vruchten gebracht en wat alleen maar strijd? Wanneer voelde het leven voor mij licht en wanneer zwaar? Waarmee zou ik graag de stilte van de winter willen doorkomen om het daarna in de kracht van de lente te laten opbloeien en wat wil ik graag als de bladeren aan de bomen loslaten? Het jaar 2018 dat nu voor een groot deel achter me ligt is voor mij een overgangsjaar geweest. Ik heb oude werkzaamheden steeds meer losgelaten en nieuwe met veel enthousiasme en bezieling opgepakt. Maar niet alles is gegaan, zoals ik het me van tevoren had voorgesteld. Het afbouwen van mijn oude werk gaat langzamer dan ik graag zou willen en het opbouwen mijn qigonglessen en -workshops vraagt gewoon veel geduld. Soms voel ik me daardoor onrustig en ontevreden, terwijl ik alle reden heb om blij en dankbaar te zijn dat ik deze omwenteling, die zo goed aanvoelt, ook daadwerkelijk aan het maken ben. En juist het me voorstellen hoe iets zou moeten verlopen of waartoe iets zou moeten leiden, is precies wat ik mag loslaten van mezelf. Wel mijn gevoel achterna gaan en veranderingen in beweging zetten, maar daarna het verloop ervan loslaten en met verwondering  ontdekken wat de werkelijke reden is geweest van een nieuw idee of heldere ingeving die bij me door is gekomen.

Het loslaten van vooropgestelde doelen en verwachtingen, betekent soepeler met het leven meebewegen in plaats van er tegenin te willen zwemmen. Dat voornemen neem ik graag mee de stilte van de winter in, zodat het aan kracht kan winnen en straks in de lente kan opbloeien en sterker worden. Al die mooie mensen ook die tijdens dit overgangsjaar en in de periode daaraan voorafgaand in mijn leven zijn gestapt, zijn voor mij vruchten van het nieuwe pad dat ik in geslagen ben en nieuwe inzichten die me zijn toegevallen. De schrijvers van Hartgeschreven, de zangers van het koor, de yogi’s van Goudlokaal, De Lichtplaats en Yogadreams, mijn docente en mede-studenten van de Do-In yoga opleiding, mijn schrijflerares en twee mede-cursisten, mijn Qigong leerlingen en alle lieve mensen die al langer in mijn leven zijn en dat ook zullen blijven. Zij zijn de ware zegeningen die ik tel. Zij zijn het die mijn leven licht en waardevol maken. Hun neem ik zeker mee het nieuwe jaar in!

Yvonne Alefs

Facebooktwitterlinkedin
4 Reactie's
  • Nancy TerHorst
    Geplaatst op 21:36h, 11 oktober Beantwoorden

    Mooi geschreven Yvonne. Dat is ook een mooi voornemen voor mezelf! Bedankt voor het delen 🙂

  • Cloudette Nijkamp
    Geplaatst op 18:11h, 13 oktober Beantwoorden

    Hai Yvonne,
    Prachtig geschreven…mooi dat je echt iets van jezelf laat zien.
    Je bent nu al voor vele een inspiratie…je deelt je kennis vrijelijk, je verbind je met en voor mensen. Ik ben dankbaar dat je mijn leven bent binnen gestapt.
    Mijn passie ligt bij wat voeding voor mensen in positieve zin voor de gezondheid en gevoel van welzijn kan betekenen.
    En ik weet zeker dat jou kennis over qigong en de praktische lessen die je geeft, een enorme bijdrage leveren aan de gezondheid en gevoel van welzijn voor mensen ..(vandaar onze samenwerking dat heb je toch ook maar weer bewerkstelligd.)
    Daarom Yvonne ga hier alsjeblieft mee door, en langzaam aan verover je ieders hart die zich hier voor openstelt.

    • Yvonne
      Geplaatst op 19:56h, 13 oktober Beantwoorden

      Wat een mooie reactie Cloudet. Het ontroert me! En ik ben zo blij ook met jou en met al die lieve mensen die ik via Goudlokaal en De Lichtplaats heb leren kennen. Ik voel me echt rijk! xxx

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.